| تبليغات | X |
|
خوش آمدید به شهر باستان سمنگان
|
شرایط نماز
مسله ۱ : قبل از آغاز باید شرایط ذیل را رعایت نمود و آن اینکه اگر شخصی وضو ندارد باید وضو گیرد اگر نياز به غسل دارد ، بايد غسل كند ، اگر بر بدن يا لباسش نجاستي چسپيده ، بايد آنرا پاك كند . مكاني كه نماز ميخواند نيز بايد پاك گردد . علاوه بر صورت و دو كف دست و دو پا ، بايد از سر تا قدم تمامي بدن را بپوشد . و روي به قبله آورد و نمازي را كه خواند نيت كند يعني در دل اراده داشته باشد كه من اين نماز را ميخوانم و بعد از دخول وقت ، نماز بخواند . آنچه بالا بيان شد همه شرايط نمازند ، اگر يكي از آنها ترك شود ، نماز جايز نميگردد .
مسله ۲ : اگر زني چنان لباس نازكي بپوشد كه زيرش ظاهر گردد ، با آن لباس نماز خواندن جايز نيست .
مسله ۳ : اگر هنگام خواندن نماز يك چهارم ساق ، ران يا بازوي زني به اندازه اي كه بتواند سه بار به آهستگي ( سبحان الله ) گويد ظاهر شود نمازش جايز نميگردد . اگر اين اندازه طولاني نشد بلكه بمحض ظاهر شدن فورآ آن را پوشيد ، نماز فاسد نميگردد .
و هر جائي از بدن كه پوشيدنش واجب است مانند : گوش ، سر ، موهاي سر ، شكم ، گردن و پستان اگر يك چهارمش ظاهر شود نماز جايز نميگردد .
مسله ۴ : اگر تمام سر دختري نا بالغ در نماز ظاهر گردد ، باز هم نمازش جايز است
مسله ۵ : اگر بدن يا لباس شخصي مقداري آلوده به نجاست باشد و جهت پاك كردن آن ، آب ميسر نباشد ، نماز خواندن با نجاست درست است .
مسله ۶ : اگر تمام لباس شخصي يا بيشتر از ۴/۳ آن آلوده به نجاست باشد ، صاحب آن لباس اختيار دارد كه همراه با چنين لباس يا بحالت برهنگي نماز بخواند . البته اگر با لباس نجس نماز بخواند بهتر است و اگر ۴/۱ لباس يا بيشتر آن پاك باشد ، بحالت برهنگي نماز خواندن جايز نيست ؛بايد همان لباس نجس را پوشيده و نماز بخواند .
مسله ۷ : اگر يكي اصلآ لباس ندارد ، بحالت برهنگي نماز بخواند ، البته بايد جائي نماز بخواند كه كسي او را نبيند و بهتر است بحالت نشسته ، ركوع و سجود را با اشاره ادا نمايد ، البته اگر شخصي بحالت قيام نماز بخواند ، باز هم درست است .
مسله ۸ : اگر شخصي در مسافرت مقداري آب با خود دارد ، البته به اندازه اي كم هستند كه اگر با آن آب ، لباس نجس خود را بشويد ، چيزي براي وضو باقي نميماند و اگر وضو گيرد ، لباسش بحالت نا پاكي باقي ميماند ، در اين صورت لباس نجس را شسته و جهت وضو تيمم كند .
مسله ۹ : اگر شخصي ، هنگامي نماز ظهر را خواند كه وقت ظهر به پايان رسيده و وقت عصر داخل بود ، نيازي به قضاي مجدد آن نماز نيست . همان نمازي كه خوانده عض قضاي آن قرار ميگرد ؛ البته اگر قبل از وقت بخواند ، جايز نميگردد .
مسله ۱۰ : اگر شخصي قبل از وقت ، نماز بخواند ، نمازش جايز نميباشد
مسله ۱۱ : بر زبان آودن نيت هنگام خواندن نماز ضروري نيست ، فقط اين اندازه كافي است كه در دل نيت داشته باشد كه نماز فرض ظهر يا سنت ظهر را مي خوانم . حتي اگر شخصي هنگام نماز خواندن فقط تصور نمايد كه فلان نماز را مي خوانم باز هم كافي است . گفتن آنچه در ميان مردم مشهور است ، ضروري نيست .
مسله ۱۲ : اگر شخصي خواست نيت بر زبان آورد ، فقط اين اندازه كافي است كه بگويد نيت ميكنم نماز فرض ظهر امروز را و سپس ( الله اكبر ) گويد ، يا نيت ميكنم سنت ظهر امروز را وا اينكه بگويد : نيت كردم چهار ركعت نماز ظهر امروز روبروي قبله و ... الزامي نيست ، كلمات فوق را بر زبان آورد يا نيارود ، فرقي نميكند .
مسله ۱۳ : اگر شخصي در دل نيت داشت كه نماز ظهر را بخواند ، البته چون نيت بر زبان آورد ، بجاي ظهر اشتباهآ عصر از زبانش بيرون آمد باز هم نمازش صحيح است .
مسله ۱۴ : اگر اشتباهآ بجاي چهار ركعت شش يا سه ركعت بر زبان آمد ، باز هم صحيح است .
مسله ۱۵ : اگر چندين نماز از كسي قضا شود و بخواهد قضاي آنها را بخواند ، فقط اين آندازه كافي است كه در دل تصور كند كه مثلآ قضاي نماز ظهر را ميخوانم ، اگر نيت كند كه قضاي نماز ميخوانم و مشخص ننمايد كه نماز صبح است يا ظهر و غيره نمازش درست نيست . بايد مجددآ قضاي آن نماز را بخواند .
مسله ۱۶ : اگر نماز هاي چند روز شخصي قضا شدند ، بايد هنگام قضا آنها ، روز و تاريخ را كاملآ مشخص نمايد ، طوري مثال آگر نماز شنبه ، يك شنبه ، دوشنبه و سه شنبه ، يكي قضا شد ، فقط اين اندازه نيت كردن كه نماز قضا شده صبح را ميخوانم درست نيست ، بلكه هنگام قضاي آنها چنين نيت كند كه نماز قضا شده صبح شنبه را ميخوانم و هنگام قضاي نماز ظهر بگويد : نماز قضا شده ظهر شنبه را ميخوانم ، چون نماز هاي روز شنبه به پايان رسيدند ، قضاي نمازهاي روز يكشنبه را بهمين منوال بخواند اگر نماز هاي چندين سال يا چندين ماه قضا شده بودند ، سال و ماه را نيز مشخص نمايد ، مثلآ بگويد : قضاي نماز صبح فلان سال ، فلان ماه و فلان تاريخ را ميخوانم . بدون چنين نيت كردن قضاي نماز درست نميباشد .
مسله ۱۷ : اگر شخصي روز ، ماه و سال را بخاطر ندارد هنگام قضاي آنها ع چنين نيت كند كه اولين نماز قضا شده صبح ، يا اولين نماز قضا شده ظهر را ميخوانم . و همان اندازه نماز بخواند كه يقين كامل داشته باشد كه تمام نماز هاي قضا شده را خوانده چون مطمئن شده ، آنوقت نماز خواندن را ترك نمايد.
مسله ۱۸ : هنگام خواندن نماز هاي سنت ، نفل و تراويح اگر فقط نيت نماز را كند باز هم كافي است ، البته اگر هنگام . خواندن نماز تراويح نيت سنت تراويح را كند احتياطآ بهتر است .
برخي گناهان كبيره
۱. با خدا شرك كردن .
۲. خون ناحق ريختن .
۳ : مادر و پدر را آزردن .
۴ : زنا كردن .
۵ : اموال يتيمان را خوردن مانند برخي زنان كه بعد از مردن شوهر تمام مالش را تصرف نموده و حق بچه هاي كوچك را پايما ميكنند .
۶ : دختران را از ميراث محروم كردن .
۷ : ظلم كردن .
۸ : به كوچكترين شك و تصور تهمت زنا زدن .
۹ : كسي را پشت سرش به بدي ياد كردن
۱۰ : از رحمت خداوند متعال نا اميد شدن .
۱۱ : به وعده هاي خويش عمل نكردن .
۱۲ : خيانت كردن در امانت .
۱۳ : تركت فرض مانند : نماز ، روزه ، حج ، و زكات .
۱۴ : خواندن قرآن مجيد و فراموش كردنش .
۱۵ : دورغ گفتن ، بالخصوص به دورغ سوگند خوردن .
۱۶ : به نام غير الله سوگند خوردن يا چنين سوگند خوردن كه هنگام مردن كلمه شهادت نصيبم نشود ، بدون ايمان بميرم .
۱۷ : سجده غير الله كردن .
۱۸ : بدون عذر شرعي نماز را قضا كردن .
۱۹ : صدا زدن مسلماني به يا كافر ، بي ايمان ، خدا زده ، دشمن خدا و غيره .
۲۰ : گوش كردن گله و شكوه شخصي نسبت به شخصي ديگر .
۲۱ : دزدي كردن .
۲۲ : سود و ربا خوردن .
۲۳ : از گراني چيزها خوشحال شدن .
۲۴ : بعد از طي شدن قيمت به طور ظلم كم كردن آن .
۲۵ : به تنهايي نشستن پيش نامحرم .
۲۶ : قمار بازي كردن .
۲۷ : پسنديدن رسوم كفار .
۲۸ : عيب جويي در غذا .
۲۹ : نگاه كردن رقص .
۳۰ : گوش كردن مزمار و ديگر آلات موسيقي .
۳۱ : با وجود قدرت ، نصيحت نكردن .
۳۲ : شخصي را مورد تمسخر قرار دادن و اورا هتك خرمت و شرمنده نمودن .
۳۳ : نسبت به ديگران عيب جويي نمودن .
دوستان خوب من سلام براي شما اين بود بخشي از بيان نماز
نام كتاب : زيور بهشت .
مترجم : محمد امين حسين زاده
تايپ كننده : امين الله قيومي از روي كتاب زيور بهشت
من كوشش ميكنم كه ديگر موضوعات ديني را براي شما تايپ كنم از كتاب زيور بهشت
شماره تماس ۰۰۳۹۷۰۰۵۵۵۵۹۳
